melancholy

μαργαριτάρια αναβλύζουν πίσω απ' τα βλέφαρά μου

και στεγνώνουν πάνω στο δέρμα μου,

μόλις στεγνώσει και το αίμα που κυλά από τις σχισμές πάνω του

έχω μια πικρόγλυκη γεύση στο στόμα μου

και μια ντουζίνα αναμνήσεις στο κεφάλι μου.

όλες τους όμορφες.

τόσο όμορφες που δεν τις αντέχω,

που πρέπει με κάποιον τρόπο να τις διώξω μέσα από ένα σώμα που τρέμει

λέξεις παλιές, κινήσεις στοιχειωμένες

νιώθω τόσο που πονάει,

τόσο που γιατρεύεται κι ο πόνος

Μια μέρα θα σπάσω όλους τους καθρέπτες

και θα τρέξω χαρούμενη στους δρόμους

να διαδώσω την ελευθερία μας.

ιδιαίτερη

αυτό που πάντα ήθελα,
που πάντα ονειρευόμουν
με τα μάτια ανοιχτά
αυτό πέταξες μπροστά στα μάτια μου
με λίγα γράμματα και κάμποσες τελείες
και τα δάκρυα που έφερε
με ζωντάνεψαν κ πάλι


μπορεί να μην μπορώ να διώξω το φόβο, μπορώ όμως να προσπαθήσω

μια όμορφη μέρα

τόσες μέρες φόβου
τόσες νύχτες δυστυχίας
κι όμως, λίγα λεπτά έφτασαν 
και ο ήλιος μπήκε τελικά.
ξέρω- δεν θα κρατήσει για πολύ,
ήδη μια παλιά θλίψη έχει αρχίσει να με κατακλύνει.
μα, έχω αυτό.
έχω αυτή την τόσο πολύτιμη ανάμνηση.
έχω ηχογραφήσει την φωνή σου 
και θα την βάζω να παίζει κάθε μέρα που μου λείπεις
μέχρι να σε δω ξανά και να ηρεμήσει το μυαλό μου
που θα έχει σίγουρα εως τότε τρελαθεί από τον τρόμο και την ανασφάλεια.


θα είσαι όμως κάθε φορά εκεί,
όσος καιρός κι αν περνάει,
αυτό λέω στον εαυτό μου.
και αν η απουσία σου είναι ανυπόφορη,
θα βρίσκω και πάλι τρόπο να σε βρω.




σαν τις στιγμές που πέρασαν δεν θα ξαναέχω.
το ξέρω, 
το νιώθω.
δεν θα αφήσω όμως μερικά δάκρυα να χαλάσουν αυτή την τόσο όμορφη μέρα.
κι ας μην είναι αρκετές οι ώρες,
κι ας μην είναι αρκετές οι λέξεις.
θα σκεφτώ ξανά αύριο,
τίποτα δεν θα χαλάσει την όμορφη μέρα μου 

Να είσαι καλά  και να είσαι εδώ,

αυτό μόνο αρκεί