αν ζούσαμε μαζί όλα όσα ζήσαμε μαζί

σε μια παράλληλη πραγματικότητα, ζούμε όντως ανάμεσα σ' εκείνα τ' αστέρια που 'χα πει. 
κι αν δεν ζούμε εκεί, ζούμε κάπου μαζί κι είναι το ίδιο. 
αν έστελνες ένα μήνυμα το βράδυ να προδίδει την παράλληλη ζωή μας,
το σύμπαν θα έπαυε να είναι λάθος. 
ευτυχώς, είμαστε πολύ όμορφοι για να μην υπάρχουμε κάπου στον κόσμο. 
να πεις στον εαυτό σου εκεί στα ταυτόχρονα πως εδώ ξεμείναμε επιζώντες. 
και μην κάνουν καμιά βλακεία και μας σκοτώσουν, γιατί είμαστε μικροί ακόμη. 
και όμορφοι. 
και μπλε.


δεν λέω πως με πιστεύω
λέω πως έχω δίκιο

το υποσυνείδητο μού φτύνει δόντια και με κερνάει πυρκαγιές
κι εγώ απαντάω με πετσέτες θαλάσσης στο βουνό

δεν έχει να κάνει με συνθήκες
απλά οι συνθήκες έχουν να κάνουν με εμάς
κι εμείς έχουμε να κάνουμε τις ζωές μας να μοιάζουν με τα χέρια μας που ενώθηκαν

σε μερικά χρόνια που θα μάθουμε να μην ντρεπόμαστε που είμαστε παιδιά
θα σε φιλάω στο μέτωπο και θα 'χουμε γεράσει αγκαλιά

τώρα που μετακόμισα πίσω σε βόρεια διάσταση
κρατάω στο κρεβάτι μου τα φώτα ανοιχτά
και σβήνω τους διακόπτες

τώρα που λύθηκαν όλες οι παρεξηγήσεις
εγώ κι ο έρωτάς μου για σένα διασκεδάζουμε παρέα

και τώρα που με θυμήθηκε ο φόβος
εγώ θυμήθηκα εσένα και τον φοβίζω πιο πολύ

δεν λέω πως με πιστεύω
λέω πως έχω δίκιο

χωρίς λόγο/ή και

κείμενο που ξεκινά χωρίς απεύθυνση
κείμενο που ξεκινά χωρίς εισαγωγή
κείμενο που εισάγεται με την πρόθεση να μην εισαχθεί
κείμενο που εισάγω και παράγω και αναπαράγω στο κεφάλι μου σε ρυθμό ντάπστεπ
κείμενο που δεν ξεκινά
αλλά ξεκίνησε ήδη
και δεν τελειώνει
αλλά αυτό ήταν


ή και όχι

μπλε ιστορίες

γεια,

δεν ήθελα να ενοχλήσω
ήθελα να σου θυμίσω πως σήμερα αλλάζει η ώρα
για να μου πεις πώς ήδη το ξέρεις
και πάλι να μην καταλάβεις

σήμερα με ρώτησαν ποιο είναι το αγαπημένο μου χρώμα
τελευταία ρωτάνε πολλά
και καθετί είναι μεγάλη ιστορία

μια μπλε ιστορία

μια κοπέλα μπαίνει σε ένα μπαρ
ξεκινά να μουρμουρίζει το ρεφρέν στο τραγούδι των ηχείων
και πριν τελειώσει το κομμάτι
καταρρέει νεκρή στο πάτωμα

η αυτόματη απάντηση ήταν πάντα μπλε
μπλε είναι η θάλασσα
ο ουρανός όταν βγαίνουν τα πρώτα αστέρια
το χρώμα που τονίζει το πρόσωπο της μαμάς μου
και που διαγράφεται στις λέξεις του μπαμπά μου
μπλε ήταν πάντα οι έρωτές μου
και μπλε ήμουν εγώ
και οι μεγάλες μέρες μου

μπλε ήταν το κάθισμα λεωφορείου
που κοιμήθηκες πρώτη φορά πάνω μου

ένας άνδρας βγαίνει από ένα κτήριο
συναντά κάποιον στο απέναντι πεζοδρόμιο
τον πλησιάζει
ο ξένος χαμογελά και σκύβει το κεφάλι καταφατικά
ο άνδρας βγάζει ένα όπλο και πυροβολεί

μπλε ήταν τα μάτια σου
όταν άναβε το φλας της φωτογραφικής μου

μια κοπέλα μπαίνει σε ένα μπαρ
ξεκινά να μουρμουρίζει το ρεφρέν στο τραγούδι των ηχείων
πριν τελειώσει το κομμάτι
καταρρέει νεκρή στο πάτωμα

το ηχοσύστημα κολλάει

ξαναμπαίνει το ρεφρέν

η κοπέλα σηκώνεται

όταν φτάνει το κουπλέ

εκείνη ξαναπεθαίνει

τέλος πάντων
δεν ήθελα να ενοχλήσω
μονάχα να σου γκρινιάξω λίγο
πως είναι ανήθικο να φορά ο ταξιτζής το άρωμά σου


ΥΓ το αγαπημένο μου χρώμα φέτος είναι το κόκκινο

μην πατάτε το λουλούδι μου

ε
είναι κάτι χρώματα που θυμίζουν κάτι ανθρώπους
κι είσαι και συ που θυμίζεις τα χρώματα.


θα τρομοκρατώ τα στενάκια που σε τρομοκρατούν μέχρι να πεθάνω
και καθημερινά
παρόλα αυτά
θα πεθαίνω
μα δε θα επιτρέπω σ' ένα-δυο θανάτους να σε αφήνουν μόνη

σήμερα είμαι ευτυχισμένη

είπαν στις ειδήσεις πως έχεις ανοσία στο αίμα μας
και εγώ γέλασα
κι έπειτα χαμογέλασα
και όταν έκλεισα την τηλεόραση δάκρυσα λίγο
και βγήκε αίμα

θα 'θελα να μαι ο καθρέπτης σου
να κάνω τα σπυράκια που σε ενοχλούν
να μοιάζουν με χρυσόσκονη
και το παιδί που σου 'ναι άσχημο
να μοιάζει με εσένα

στις ειδήσεις είπαν επίσης
στο μετεωρολογικό δελτίο
ότι ο καιρός στο εσωτερικό θα είναι συννεφιασμένος
αλλά μόνο στους συννεφιασμένους

σήμερα
είμαι
ευτυχισμένη

γιατί θα τη γλιτώσεις

(τι αγωγή παίρνω να θεραπεύσω το σκοτάδι;
θεέ
ας είναι αναβράζον
δε τα μπορώ τα χάπια
κι έτσι κι αλλιώς
να ξεράσω θέλω
όχι να καταπιώ)

θα 'θελα να 'μαι ένα πλάσμα εξωτικό
με μάτια ουρανού
σαν αυτά που σε κάνουνε να κλαις
και να σου γρατζουνάω τις νύχτες το παράθυρο
όταν έχεις όνειρα με νικοτίνη

εγώ είμαι ευτυχισμένη
και εγώ στα αρχίδια μου αν θα σαπίσω.
εσύ θα τη γλιτώσεις.
εσύ θα τη γλιτώσεις.
κι αν χρειαστεί
εσύ ξέρεις και να καταπίνεις χάπια.

είμαι η κόλαση
και είσαι άθεη.
και για αυτό σήμερα είμαι ευτυχισμένη.


ε
είναι μια κοπέλα
με μπλε μαλλιά
που μυρίζουν αμμωνία
ιδρωμένες παλάμες
που μυρίζουν λαδοπαστέλ
και συμπαγείς τοίχους
από λουλούδια της αυλής